Bidai on, aitite

Bidai on, aitite, Mugire. Zauden tokian (badakit, unibertso honetan ez dago mugarik, ez leku ez denborarik), bakea aurki dezazula. Hemen (eta ez, ez dago ez leku ez denbora mugarik), bizitzen jarraituko dugu zure omenez. Eskerrik asko, nire zuhaitzaren adar. Eskua ematen jarraituko dizut, bihotza ukitzen.


Buen viaje, aitite, Mugire. Allá donde estés (lo sé, en este universo no hay límites, ni espacio ni tiempo), que encuentres la paz. Aquí (y no, no hay límites de espacio ni de tiempo) seguiremos viviendo en tu honor. Gracias, rama de mi árbol. Seguiré dándote la mano y tocándote el corazón.


Argazkia/Foto: Juan León

© Iratxe Mugire

Comments are closed.